We hadden Mars, onze rode kater, verteld over haar komst; hij leek niet onder de indruk. Een paar weken van te voren waren zijn etensbakjes van onder de keukentafel verhuisd naar een plekje bovenop die tafel. Mars had het snel door. Meer konden we niet doen.

De eerste keer dat Mars het kleine beertje Phien aantrof in zijn huis, was hij not amused. Vanaf de eettafel bekeek hij dat drukke gevalletje een poosje en vertrok weer naar buiten. Ik meende een zorgelijke blik te zien in zijn ogen toen hij, na een paar maal in en uit te zijn gegaan, moest constateren dat dat harige ding kennelijk een blijvertje was.
Honden en katten spreken een andere taal. Staand op haar achterpootjes bij de tafel werd Phien heel enthousiast van de zwaaiende staart van Mars, die daarmee juist aangaf met rust te willen worden gelaten. Mars merkte dat Phien niet onder de indruk was van zijn priemende blik zonder knipperen; ze ging er zelfs van blaffen! Diep beledigd was Mars door de natte neus die hij steevast onder zijn staart gedrukt kreeg op het moment dat hij door het kattenluikje naar buiten ging. Razendsnel draaide hij zich dan om en deelde een pets uit op het hondenneusje dat door het luikje stak. Echter zonder nagels en dat stemde ons hoopvol: het was een opvoedkundige tik en geen valse.

Het geluid van het kattenluikje en de stormloop van Phien die kant op bij het horen daarvan, bracht me op het idee de komst van Mars te combineren met een lekker hapje. Phien had al wel door dat wat er op de keukentafel werd geserveerd iets heel anders was dan wat zij in haar eigen bak voorgeschoteld kreeg. Ik heb de thuiskomst van Mars maar een paar keer hoeven vieren met een beetje kattenvoer op Phiens eigen brokken. Mars kon voortaan rustig binnenkomen: Phien zat al in de keuken.

Inmiddels zijn ze aan elkaar gewaagd. We nemen Mars niet meer in bescherming, hij daagt zelf uit tot een spelletje. Regelmatig vliegen ze langs, de ene keer Mars voorop en de andere keer Phien. Zo nu en dan moet Mars even aan de noodrem trekken, dan horen we aan een verontwaardigd piepje dat hij wel zijn nagels gebruikt. Een kale dwarsstreep over de neus van Phien verraadt zo'n reprimande. Het komt wel goed met die twee!