We hebben allebei al een veer moeten laten, Menno en ik, maar toegegeven: het had erger gekund.
Om met mezelf te beginnen... Ik heb er al een keer mee bij de kliko gestaan. Maar werd toen overspoeld door warme gevoelens en herinneringen. Heb het afscheid toen nog even uitgesteld. Want waar zijn we allemaal al niet geweest samen en wat hebben we veel beleefd. Zonder een centje pijn sjouwden we samen de stad door. Ik kon er op naar Keulen als het moest. Ooit gescoord voor een tientje in de uitverkoop. De koning te rijk stond ik bij de kassa. "Hoe kan het voor dat geld hè en nog echt leer ook", zei ik enthousiast tegen de winkeljuffrouw. Zij keek kritisch naar mijn aankoop en zei: "Ach, een beetje raar kleurtje, dat zal het wel zijn."
Legergroene (of iets daar in de buurt) pumps. Pasten overal bij en zaten gigantisch lekker. De zool bijna door: op het grindpad voelde ik de steentjes al.
Maar ik liet ze in de slaapkamer staan en vond ze later terug op Phientjes bed. Rijp voor de kliko.

En dan Menno. Heeft al zo lang iedereen kan heugen een prullebak in zijn kamer staan. Wie hem in elkaar gefröbeld heeft weet niemand meer, maar het is onbetwist een stukje huisvlijt. Iemand heeft een rondje uit triplex gefiguurzaagd, daar langs de rand gaatjes in geboord om vervolgens met eindeloos geduld van pitriet een prullemand te fabriceren. Met een wulps opengewerkt randje bovenaan. Deze prullemand vonden we ook op Phiens bed. Alle aanhechtingen aan de onderkant er af gevreten. Je zou de bodem er nu zo af kunnen trekken. Doen we nog niet. De prullemand is gepromoveerd tot lok-bin. Je hebt bij de politie lok-homo's. Ook om een heterdaadje uit te lokken.
Vanmorgen kon ik Phien betrappen tijdens het slepen met de prullemand. Want helemaal geruisloos gaat dat natuurlijk niet. Ik hoop dat ze genoeg onder de indruk was van mijn reprimande.