Phien is gesteriliseerd. Met Lidy spreek ik de gebeurtenissen nog even door.

Cora:

Phien is weer thuis. We hebben haar om 10.00 uur gebracht, gewacht tot ze onder narcose was. Rond de middag al een telefoontje dat het goed gegaan was en ging. Half vier weer opgehaald, nog een beetje wiebelig. Ze wou net persé naast me op de bank, daar heb ik haar voorzichtig opgehesen, bedje naast de bank leggen had geen zin. Ze taalt nog niet naar eten. Heeft daarstraks een lange lange plas gedaan in de keuken. Ze liet zich echt lekker leeglopen.

Voer jij volledig vers vlees? Of in combi met brok. Ik doe het laatste en laat even de kook gaan over het vlees. Maar daar hebben we het nog wel een keer over.

Lidy:

En, is Phien al weer helemaal opgeknapt? Herkenbaar, dat ‘persé op de bank willen liggen’ als ze net geopereerd zijn…

Voor Phien zou ik toch voor alleen vlees of alleen brok kiezen als dat kan: die slijmerige ontlasting is helemaal geen probleem. Dit is een natuurlijk 'reiniging van de darmen’, die alle honden zo nu en dan hebben, wat je ze ook voert. Vers vlees geeft in het begin zeker die reactie trouwens. Overschakelen op echt KVV zoals dat heet, mag je wel een week voor uittrekken. Eerst het vlees overgieten met gekookt water en dan opbouwen naar echt rauw. Staat goed aangegeven op de site van ‘Carnibest’. De combinatie is denk ik de reden dat ze moet wennen. Je zou het even wat langer de tijd kunnen geven. Welk merk voer je? Tweede vraag is: heb je haar ook wel alweer ontwormd? Kattenpoep is meestal een prachtige bron van wormeieren, gezien het eigen dieet dat ze zelf aanhouden ( een vers muisje zo nu en dan etc. ) En dan nog haar eigen ‘eetgedrag’ buiten….Dit geeft wat vaker kans op diarree. In ieder geval moet je niet op een en dezelfde dag brokken met vlees voeren: vlees gaat gisten in de maag. Als daar dan brokken bij komen, wordt het een onnatuurlijk proces. Vlees duurt veel langer, eer het verteerd is.

Cora:

Met Phien gaat het geweldig! We merken niets van de ingreep. Hebben de lange wandelingen even geschrapt. Op advies van de dierenarts loopt ze even alleen maar aangelijnd. Zondag wilden we snoeien en zeiden, laat haar maar een beetje om ons heen scharrelen. Dat scharrelen werd al gauw sjezen. We hebben haar binnen gedaan, tegen zichzelf in bescherming genomen. Zo'n wond moet natuurlijk wel de kans krijgen om te helen. Ook een goede test: hoe pakt ze dat op? Want als wij buiten zijn, is zij dat ook. Ze stond even voor het raam. Daarna ben ik stiekem gaan kijken: is ze aan het slopen? Maar ze lag heerlijk op haar bed te slapen. Dat zal ze dan ook wel doen als ze alleen thuis moet blijven.
Dan de voeding. We voeren sinds afgelopen zaterdag Renske. Dat vond ik via een forum op internet. Daar doet ze het tot nu toe heel goed op. Het is lekker (ook voor mij), en te bewaren op kamertemperatuur. Daarnaast nog steeds Carocroc. Ik meng het door de brokken, maar dat geeft qua vertering geen problemen. Hoop dat ze daar een beetje van aanzet, want we vinden haar net iets te slank. (Is ook een beetje de leeftijd, ik weet het) We hebben dit ook weer geleidelijk ingevoerd, zoals ik dat ook met eerdere veranderingen (Rodi) heb gedaan. Vlees (hart, rund) gaat wel, maar wel licht gekookt en fijngesneden. Rauw gaf problemen. Dan is Renske misschien nog niet zo raar.
En ze is natuurlijk al weer ontwormd (in febr. weer), samen met Mars anders helpt het nog niet.

Lidy:

Fijn te horen dat het allemaal zo probleemloos verlopen is voor Phien. Tja, voor zichzelf beschermen is een bekend iets bij Tervuerense! ‘Renske’ ken ik wel hoor. Onze laatste drie pups hebben met kerst het kerstdiner ervan gehad ( kregen we cadeau van de dierenwinkel ) en ik heb het bij ‘een ‘nest uitgeprobeerd: net als bij Rodi bleven de doperwtjes en worteltjes in de bakjes achter….

Eind van het verhaal: we houden het lekker op brok. Soms opgeleukt met een ei of snippertjes kaas, een likje uit de zakjes voer van Mars of een schepje boullion. Beetje yoghurt, stukje fruit: ze is er gek op! Phien doet het daar het allerbeste op. Ook Renske beviel toch niet, gaf te veel schommeling in de spijsvertering. En eigenlijk zijn we dan weer precies waar we met onze vorige hond Inka ook waren. Onze traumatische ervaring door het plotselinge afscheid vanwege de maagtumor maakt dat we heel erg gespitst zijn op de reacties van Phien op het voer dat ze krijgt. Maar de kans dat we hetzelfde nog eens moeten doormaken is erg klein.