Goed, er zijn nog wel eens traantjes als Phien te wild naar een armpje grijpt, te onstuimig tegen ze op springt of een speelgoedje sloopt. Dan vinden onze kleinkinderen Phientje even niet lief. We laten ze nooit alleen samen, corrigeren direct als dat nodig is, maar kunnen niet alles voorkomen. De kinderen begrijpen dat honden anders spelen, daar heb ik ze filmpjes van laten zien. Ze weten dat als ze rennen, dat Phien dan probeert om ze te stoppen en het grappige is dat ze ondanks de soms hardtandige confrontaties gék op die hond zijn.

Omgekeerd is dat hetzelfde: waar de kindjes zijn, daar is Phien. Elin mag soms al het laatste stukje van een wandeling (als de meeste energie er al uit is) de lijn vasthouden.

Omdat de ouders van Elin en Tibbe drukke banen hebben, kunnen ze geen hond hebben. Ik ben blij dat de kindjes bij ons dan toch met een hond leren omgaan.