Elin en Tibbe, onze kleinkinderen, zijn hier vaak. Voor Phien betekent dat: feest! Ze is gek op de kinderen en dolenthousiast als ze er zijn. Toch laat ik ze nooit zonder toezicht samen spelen. Omdat de kinderen niet bij ons wonen, is hun plaats binnen de roedel niet vast en zeker niet vanzelfsprekend. Kinderen tot een jaar of twaalf worden sowieso niet voor vol aangezien door een hond. Sommige honden maken daar geen punt van, vinden alles best. Maar voor Phien is die rangorde best belangrijk. Dat merken we doordat ze soms echt op haar strepen gaat staan. Ze laat even haar tanden zien of hapt in de lucht als de kinderen haar in het spel aanraken, bijvoorbeeld boven op de rug, waar Phien het als dominant ervaart. Ik heb dat de kinderen uitgelegd. Dat dat 'praten' is en wat Phien er mee bedoelt. Op haar beurt weet Phien precies wat ik, haar baas, goed vind in haar omgang met Elin en Tibbe. Zolang ik er bij ben, zal het dus altijd goed gaan. Maar mijn invloed is weg als ik uit beeld ben. Dan neemt Phien de leidersrol vast over. En gelden haar hondenregels: rechtvaardig, maar niet uit te leggen aan kleine kinderen. Lees voor meer informatie ook mijn artikel 'Hond en Kind' onder de knop 'artikelen'.