Zondag naar het bos geweest. Het was prachtig weer, nog geen herfst, ook geen zomer meer, weer waar ik wel van hou. De paddestoelen zijn vroeg dit jaar en overal in overdreven mate aanwezig. Irritant, want ik heb geen fototoestel bij me. Met een hondje dat nog veel moet leren is zo'n bungelend ding om mijn nek niet altijd handig. Bovendien, als ik gehurkt probeer in te stellen, heb ik haar gelijk op mijn nek.
We hebben een druk bos uitgezocht waar we vast veel honden tegen zullen komen en dat is ook zo. Voor het eerst merken we dat Phien echt groter wordt. Begonnen mensen, of liever hondenliefhebbers, al van verre te stralen en vertederd te praten als ze Phien gewaar werden, nu zijn mensen al heel dichtbij als ze verrast zeggen: die is nog jong hè? Het is een hond geworden!
Dat merken we ook aan het gedrag van andere honden. We komen twee roodbruine honden tegen, Flatcaoted retrievers of Ierse setters of een kruising daarvan, met hun bazen. Phien enthousiast! Mensen lief voor Phien. Dan richt Phien zich op de honden. Zet twee poten op de rug van één van hen. Grauw! zegt de hond. Phien schiet weg, staart tussen de poten, herstelt zich en komt weer bij de hond terug, maar blijft nu netjes met vier pootjes op de grond.
"Ach gut" zegt de mevrouw.
"Heel goed!" zeg ik.
Phien was dominant en de hond pikte dat niet. Uitstapje naar bos geslaagd!