Het wil er maar niet in bij Phien, dat apporteren LEUK is. En zo handig voor de baas. Met niet al te veel tijd en moeite kun je je hond even lekker laten rennen. Dat werkte bij onze vorige hond prima, die vond het geweldig! Phien vindt er niets aan.
De laatste puppyles waren we bij aanvang even alleen met de trainer en samen hebben we toen nog een paar pogingen gewaagd. Dummy weggooien, wachten tot Phien 'm wil pakken, 'apport!' roepen (een nieuw commando voor Phien), omdraaien en weg lopen. Het werkte! Ze wilde de dummy niet laten liggen, maar ook snel achter mij aan! Het leek een doorbraak, maar thuis is het resultaat erg wisselend.
Als het echt op apporteren lijkt, kan ik het vergeten. Ze loopt met haar 'prooi' in grote kringen om mij heen: pak me dan!
Alleen als ik de bal weggooi en dan net doe of ik het plotseling erg druk heb met iets interessants op de grond, dan komt ze en laat de bal vallen. Ik beloon haar dan uitgebreid, met een lekker brokje. Doe ontzettend enthousiast, maar ze trapt er maar één keer in.
Zo heb ik wel meer trucs, die ik afwissel; het is een slim hondje, ze heeft me zo door!

Ze krijgt trouwens een mooie hoela, als die tenminste zit op de plaats van haar broek!