In verwachting

Drie jaar waren we zonder hond. Onze vorige herder Inka moesten we vrij plotseling laten inslapen. Ze was negen jaar oud. Het verdriet was groot, Inka was een bijzondere hond en we wilden eerst even wat afstand nemen voor we aan een 'nieuwe' zouden beginnen.
In het voorjaar van 2010 begon het weer te kriebelen. We bezochten Tervuerense Herderkennel 'Workingjoy' in Steenwijk.

Lees het volgende fragment:

We rijden naar Steenwijk. Dankzij de TomTom vinden we onze weg door een wirwar van straatjes tot vlak voor het huis waar we een afspraak hebben. Op hetzelfde moment komt er een auto aangereden met in de achterbak een heel vertrouwd silhouet! Ik voel me er warm van worden. Dat is het hoogdrachtig teefje dat voor ons een nieuw hondje gaat werpen. De hond bevalt me gelijk, het type, het rustige gedrag. Een prachtige roodbruine Tervuerense herder gaat ze ons geven, kan niet missen, want pa is ook een plaatje! Drie jaar geleden overleed plotseling onze vorige herder Inka aan een maagtumor. Daar waren we echt kapot van. Die hond was nog een pup toen mijn man ziek bleek te zijn en wat een geweldige therapie is dat beestje geweest. Met haar doldwaze caperiolen  liet ze ons lachen door onze tranen heen. Ze sleepte ons mee naar buiten, dwong ons tot spelen en wandelen, en al wandelend tot praten, verwerken en vechten. Ze werd meer dan een hond. Daarom zijn we nu pas toe aan een nieuwe huisgenoot. Volgend jaar gaat Menno met pensioen en omdat we graag wandelen, moeten we nu hoognodig beginnen met een hondje, zodat het volgend jaar met ons mee kan. Ik mag mijn arm om de nek van de moederhond leggen en zelfs haar buik voelen. “Een stabiele hond,” zegt de fokker, maar dat was mij al duidelijk. Ook de andere honden komen ons begroeten. Het voelt vertrouwd, zo’n neus die even in je hand geduwd wordt. Een nieuwsgierig snuffelen aan je broekzak: zou er iets lekkers inzitten?
Met een vreemd geluksgevoel zit ik naast mijn man in de auto naar huis. Met het kleine hondje dat gaat komen beginnen we aan een nieuwe fase in ons leven, eigenlijk net als de vorige keer.

Fragment uit Handdruk juni 2010